Van een andere planeet

Belang

 
Van een andere planeet is een kort en praktijkbeschrijvend boekje met het ervaringsverhaal van Dominique Dumortier, die op 24-jarige leeftijd de diagnose autisme kreeg.
 

Inhoud

Monique is 24 als ze de diagnose autisme krijgt. De diagnose was een opluchting, maar tegelijk ook het begin van een zoektocht. Hoe ga ik hier mee om? Wat betekent dit voor mij, mijn omgeving, mijn toekomst? In dit boek beschrijft ze de problemen waar ze als kind al tegen aan liep en waar ze ook vandaag de dag dagelijks mee te maken heeft. Ook beschrijft ze hoe ze zichzelf nu beter begrijpt.
  • Telefoneren
  • Koken
  • Winkelen
  • Contact leggen
  • Taal begrijpen
  • Hoofd- en bijzaken scheiden

Beoordeling door lezers

Auteur

Dominique Dumortier (1976) studeerde orthopedagogiek en was vele jaren werkzaam als kinderleidster. In 2000 kreeg ze op 24-jarige leeftijd de diagnose autisme. In 2012 schreef ze op 36-jarige leeftijd haar ervaringsverhaal. Sindsdien geeft ze als ervaringsdeskundige in België en Nederland lezingen om uit te leggen wat autisme is, welke impact autisme heeft en wat het betekent om met autisme te leven.
 

Achtergrond

Wat is autisme volgens Dominique?

Autisme is een onzichtbare beperking
"Veel mensen uit mijn omgeving zullen de problemen die ik in dit boek beschrijf niet bij mij herkennen. Dat is net de reden waarom ik dit boek heb geschreven. Mensen denken dat autisme aan de buitenkant zit. Dat je het kunt zien. Maar dat is niet zo. Autisme is een onzichtbare handicap. Het kan aanwezig zijn zonder dat het opvalt. Het zit aan de binnenkant. Ik ben een specialist in het verbergen van problemen die worden veroorzaakt door mijn autisme. Iets waar ik zeer veel problemen mee heb wordt daarom nog niet altijd door mijn omgeving opgemerkt. Ik ben ook expert in het compenseren van problemen. Ik heb honderden trucs om niet door de mand te vallen."
Autisme is een deel van je identiteit
"Autisme is een deel van mijn identiteit en moet daarom ook erkend worden. Autisme ontkennen is mijn identiteit ontkennen. Ik heb mijn hele leven al te veel op onbegrip gebotst. Ik heb getracht - met mijn beperkte mogelijkheden als kind en jongere - duidelijk te maken dat ik anders was. Ik werd niet geloofd. Mijn problemen werden steeds onder tafel geveegd. Voor anderen was en ben ik een normaal maar moeilijk persoon. Maar ik ben niet moeilijk, ik ben autistisch."
Autisme is een maatschappelijke beperking
"Ik zie er normaal uit, ik zag er er ook als kind normaal uit en heb daarom steeds aan alle eisen moeten voldoen. Begrip voor autisme was er niet. Het probleem was er immers niet, het was niet zichtbaar. Het had ook geen zin aan te geven dat er iets aan de hand was. Ik heb dat ook heel vaak geprobeerd maar voor de ander was en bleef ik normaal. Steeds kreeg ik te horen dat ik me niet mocht aanstellen, dat ik loog. Ik vond geen gehoor. Als ik vertelde dat ik iets niet kon of probeerde aan te geven waar ik het moeilijk mee had, werden mijn problemen weggehoond. Ik werd niet serieus genomen. Nog steeds loop ik met het vage gevoel rond dat ik niet mag zijn wie ik ben. En dat beperkt me nu. Als ik iets raars doe, durf ik nog steeds niet uit te leggen dat het komt door mijn autisme, uit angst weer niet geloofd te worden, uit schaamte, omdat ik niet zo mag zijn..."

Over de diagnose

Hoe kwam je er achter dat je autisme hebt?
"Ik heb op de computer alles ingetikt wat bij mij anders verliep dan bij anderen. Elk voorvalletje, elke situatie die anders was dan bij anderen zette ik op papier. Dit heeft uiteindelijk een dikke bundel opgeleverd. Daarmee ben ik naar een psychiater gestapt met de vraag wat er aan me scheelde. Die psychiater dacht na het lezen ervan dat het autisme was."
Wat was de aanleiding tot je zoektocht?
"Ik had steeds terugkerende ruzies met mijn vriend. Het ging vaak om heel domme dingen. Maar ik reageerde steeds fel en wou nooit toegeven. We merkten allebei dat het veel te diep zat, maar raakten er niet wijs uit. Ik voelde me onbegrepen en mijn vriend wist niet wat hij met mij aan moest. Hij begreep niet waarom ik zo bitserig reageerde en wist nog minder hoe hij me tot bedaren kon brengen. Het was net of ik op een andere planeet zat. Het zag er naar uit dat we onze relatie moesten stopzetten. Geen van beide had er nog wat aan. In die periode werd ik ook ontslagen. Toen ik naar de reden vroeg werd mij gezegd dat mijn contacten met collega's zo moeizaam verliepen dat ze genoodzaakt waren me te ontslaan. Ik was te zeer een belemmering voor het team. Mijn collega's kregen geen hoogte van mij en wisten niet wat er in me omging."
Wat betekende de diagnose voor jou?
"De autismediagnose is voor mij heel belangrijk. Het verklaart veel voor mijzelf en dat helpt me. Van veel dingen begrijp ik nu waar ze vandaan komen, zodat ik er veel beter mee om kan gaan. Wat vroeger tot paniek leidde of me van streek maakte, daar heb ik nu oplossingen voor. Nu ik weet dat ik autisme heb, heb ik een verklaring waarom bepaalde dingen moeilijker gaan en die uitleg maakt alles draaglijker."
Wat betekende de diagnose voor anderen?
"Mijn vriend begrijpt me nu veel beter; hij kan veel dingen beter plaatsen. Hij leert het verschil te zien tussen wie ik ben en wat autisme is. Hij wordt niet meer boos als ik iets doe ten gevolge van mijn autisme, omdat hij nu weet waarom ik het doe. Nu kunnen we er ook over praten, op een veilige manier. De diagnose bood iedereen een uitleg. Eindelijk werden dingen bespreekbaar. Eindelijk konden mensen uit mijn omgeving de vragen stellen waar ze al langer mee zaten."

Betekenis voor autismevriendelijk Nederland

 
In autismevriendelijk Nederland weten Nederlands dat sommige medelanders sommige dingen niet kunnen en begrijpen ze dat er geen kwade wil in het spel is als deze mensen zich niet aan de sociale regels houden. Ze laten mensen met autisme zichzelf zijn en zorgen dat de aanpassing van twee kanten komt.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Send this to a friend