Depressie

Belang

 
Depressie is een van de meest voorkomende psychische stoornissen bij autisme. Volwassen met autisme melden zich op jongere leeftijd aan voor behandeling voor depressie en vertonen vaker suïcidaal gedrag dan volwassenen zonder autisme. Ook hebben zij minder vaak last van een depressie zonder aanwijsbare reden en vaker last van depressie als reactie op negatieve gebeurtenissen. Eenzaamheid en sociale isolatie is een belangrijke factor die bijdraagt aan depressie in volwassenen met autisme.
 

Waar gaat het over?

 
  • Ongelukkigheid: gebeurtenissen die een verlieskarakter hebben, aanhoudende of zich opeenstapelende omstandigheden die de kwaliteit van leven drastisch verlagen
  • Somberheid: aanhoudende gevoelens van verdriet en veel moeten huilen of juist de afwezigheid van enig gevoel (vlakheid) en niet meer in staat zijn om nog te huilen
  • Negativiteit: terugkerende en absolute gedachten van nooit voldoen aan de eisen, niets waard zijn, voor niemand belangrijk zijn
  • Verlaagde prikkelbaarheid: verlies van interesse, plezier, energie, eetlust, seksuele opwinding
  • Geremdheid: besluiteloosheid, zwijgzaamheid, traagheid
  • Hopeloosheid: geen uitzicht op verbetering zien, terugkerende gedachten aan de dood
     

    Hoe vaak komt het voor?

    53%

    van de Nederlandse volwassen met autisme heeft wel eens een depressieve episode gehad

    30%

    van de Amerikaanse volwassenen met autisme heeft in de laatste 12 maanden een depressie gehad

    33%

    van de Australische volwassenen met autisme heeft slechts minimale depressieve symptomen

    3x

    zoveel autistische als niet-autistische volwassen lijdt aan depressie

    50%

    van de Amerikaanse autisten met een depressie ontvangt hiervoor geen behandeling

    37%

    Onder Japanse volwassenen die voor het eerst een psychiatrische kliniek voor depressie bezoeken hebben patiënten met autisme 6 keer zo vaak een geschiedenis van pestervaringen (37% vs. 6%)

    30jaar

    Onder Japanse volwassenen die voor het eerst een psychiatrische kliniek voor depressie bezoeken zijn patiënten met autisme gemiddeld 12 jaar jonger (30 vs. 42 jaar)

    43%

    Onder Japanse volwassenen met een ernstig depressieve stoornis vertonen patiënten met autisme 4 keer zo vaak suïcidaal gedrag (43% vs. 11%)

    Ervaringen van volwassenen met autisme

    Op de middelbare school werd ik gepest, maar toch had ik in mijn vrije tijd plezier aan mijn hobbies. Maar toen ik tijdens mijn studententijd meer na ging denken over het leven, ontdekt ik dat het allemaal zinloos was. Niet geaccepteerd worden omdat anderen je niet begrijpen, proberen om normaal te zijn, steeds afgewezen en genegeerd worden, geen verbondenheid met anderen ervaren, waarschijnlijk nooit een relatie of werk op niveau kunnen krijgen. Toen ik besefte dat dit mijn toekomst was, werd ik depressief.
    Voor mij is weinig vanzelfsprekend. Ik moet nadenken, schakelen, observeren, en vooral energie steken in het vertonen van het gewenste gedrag. Ik heb ooit een zelfmoordpoging gedaan en loop soms weer met de gedachten dat het voor mij niet meer hoeft. Ik ervaar weinig vreugde en plezier meer, vecht dagelijks tegen lusteloosheid, pijn en onbegrip. Ik ben van plan om hulp te zoeken, want ik wil weer kunnen genieten, maar bovenal wil ik zo vreselijk graag mogen zijn wie ik in mijn diepste wezen ben.

    Betekenis voor autismevriendelijk Nederland

     
    In autismevriendelijk Nederland wordt in de beoordeling van volwassenen met autisme standaard gescreend voor depressie, ongeacht leeftijd of geslacht. Volwassenen met autisme en een actuele depressie hebben voldoende toegang tot behandeling, waarin aandacht wordt besteedt aan het tegengaan van eenzaamheid en het ontwikkelen van alternatieven voor expressieve suppressie als schadelijke strategie voor het reguleren van emoties.
     

    Links

    2 Comments

    1. Elly schreef:

      Dit is zo de beschrijving van mijn zoon (27). Asperger, depressief, geen plezier in het leven en gedachten aan de dood. Tot nu toe is er niemand en geen instantie geweest die hem hebben kunnen helpen. Hij zit inmiddels al 4 jaar thuis zonder perspectief. En ik zou hem toch zooooo graag gelukkig willen zien, een doel hebben in zijn leven, net als elk ander mens. Wie raad heeft……. graag. Ik wordt er zelf depressief van, het ziet er zo hopeloos uit.

      • Angelique schreef:

        Ik herken wat je schrijft. Ik heb ook een paar jaar hetzelfde, het is echt een rot gevoel. Ik zit momenteel bij GGZ Emerhese op een afdeling waar ze gespecialiseerd zijn in autisme. In combinatie met de depressie kan je daar ook geholpen worden. Het is belangrijk om een psycholoog te krijgen die met autisten werkt en ze begrijpt. Voor hun moet de behandeling anders zijn dan mensen zonder autisme. Zeg bijvoorbeeld niet: ga contact leggen, om maar even een voorbeeld te noemen, of iets anders waar autisten heel veel moeite mee hebben of gewoon niet kunnen. Dat kost hun veel energie en dat is funest in zo’n periode. Zoeken naar iets wat energie geeft. Ik word persoonlijk blij van dieren, die heb ik dagelijks nodig om toch wat gevoel te hebben. En ik schilder dagelijks. Heeft je zoon een bepaalde interesse, passie of talent in iets? Daar zou hij echt iets mee kunnen als hij dat heeft.

        Mijn vriend wenst mij ook elke dag toe dat ik weer gelukkig ben. Voor autisten is het een langere weg en lastiger om te herstellen dan niet-autisten.

        Ik hoop echt dat je zoon de hulp kan krijgen die hij nodig heeft, niets is zo erg om je zo te voelen. Steun van mensen die dichtbij hem staan is denk ik al fijn.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Send this to a friend